Probleemkinderen doorschuiven

Gemaakt door: Janita

Afgelopen week luisterde ik naar het journaal toen ik in mijn auto zat op weg naar een klan. Ineens hoorde ik het bericht "scholen schuiven nog steeds probleemleerlingen door". Ik wist niet wat ik hoorde, mijn maag draaide zich om. Probleemleerlingen. Huh?! Wie zijn dat en waarom moeten we ervan af?

Een leerling die niet in ons schoolsysteem past is per definitie een probleemleerling. Of een leerling die niet doet wat de docent zegt, is een probleemleerling. Of een kind dat niet goed kan horen, zien, of ADHD heeft, is een probleemleerling. Een leerling van gescheiden ouders, is een probleemleerling?! Wie is een probleemleerling? Sterker nog, moeten wij ons druk maken over probleemleerlingen? Vergeten we nu ineens waar het daadwerkelijk om gaat?

Het kind is niet het probleem, het schoolsysteem is het probleem. En wij zijn het schoolsysteem. Wij mensen. Wij houden iets met elkaar in stand. Iets wat niet terecht is. We geven kinderen de schuld van iets waar zij niets aan kunnen doen. Ik denk dat wij het 'probleem'  zijn. Als wij anders leren kijken naar het gedrag van kinderen en het schoolsysteem dan zou er weleens iets kunnen gaan veranderen.

Ik ben er namelijk van overtuigd dat problemen niet bestaan. In plaats van problemen praat ik liever over uitdagingen. Als we 'probleem-leerlingen'  als uitdaging gaan zien en niet als probleem, verandert er al heel wat. Je verandert je blik, je gezichtspunt. Door deze bliksveldverandering verandert er veel voor de leerling (die volgens mij 'het probleem' niet is). Een kleine moeite, maar ontzettend groot plezier.

Stel je hebt een probleem leerling. Wie zie je dan? Persoonlijk denk ik al snel aan een mislukt kind dat er niet uit ziet, niets wil en ook niets kan. Die doelbewust docenten pest en zijn klasgenoten treitert. Stel je hebt een leerling, die je als een uitdaging kunt betitelen. Ik zie dan een kind voor me waarnaar ik nieuwsgierig ben. Hoe kan ik je verder helpen. Waar loop je tegenaan. Waar ben je naar op zoek? Wat heb je meegemaakt. Wat zou je graag willen?

Er is geen kind op de wereld, die doelbewust erop uit is om andere mensen het leven zuur te maken. Niet dat van een docent en ook niet dat van een klasgenoot. Het kind heeft daarnaast ook ouders of verzorgers, hebben zij gevraagd om 'problemen'? Alsof je een kind kunt programmeren hoeveel problemen je het graag wenst mee te geven.

Verdrietig raak ik van dit soort berichten. Dat we nog steeds in 2015 nog niet doorhebben dat het niet gaat om 'probleem-leerlingen', maar hoe we naar onze kinderen/leerlingen kijken. Zien we jonge mensen met een hoopvolle toekomst of zien we vervelende lastpakken zonder kansen? Ik zie graag naar het kind. Wat heeft het kind nodig, waar kan ik hem bij helpen? En ja dat die weg niet altijd even gemakkelijk te bewandelen is, dat begrijp ik.

Als we anders omgaan met het schoolsysteem, creëren we ineens een heel ander klimaat waarin de leerling zich mag ontplooien en ontwikkelen. Een schoolsysteem waarbij je ont-moet inplaats van moet, een onderwijssysteem als kweekvijver voor groei en bloei bij de jongeren. Dat is waar ik van droom en dat is ook waar ik me graag voor inzet.

Voor alle meesters en juffen, docenten die graag weer hun blik op de leerling gericht willen hebben, heb ik een mooie uitdaging, namelijk het spel dat van de kreet 21st century skills een concrete toepassing maakt,  inzetten om interesse te tonen in de leerling. Wie ben je, wat wil je en wat kun je? Een uitdaging die LEF van je vraagt, omdat je je hart gaat volgen, omdat je hart hebt voor de leerling.

Het spel draagt bij aan een beter zelfbeeld, aan een betere motivatie en sociale contacten. Ben je nieuwsgierig, kijk dan op www.21stcenturyskillgame.nl

 

Laat een reactie achter.

Reacties (0)