leerling wordt leraar

Gemaakt door: Janita

Het leven van een moeder én ondernemer gaat niet altijd over rozen. Naast alle beslommeringen rondom de huishouding en mijn bedrijf, heb ik te maken met onze drie opgroeiende jongens in de leeftijd van 11 tot 18 jaar. En dat is op zijn zachtst gezegd nogal uitdagend. Maar gelukkig levert het me ook altijd weer nieuwe inzichten op voor mijn bedrijf. Dat is het voordeel van werkzaam te zijn in het onderwijs. 

Naast alle kennis die ik afgelopen 20 jaar heb vergaard en de daarbij komende ervaring PLUS de ervaringen nu met mijn eigen zoons maakt dat ik jou, ondernemende professional in het onderwijs, verder kan helpen om meer impact te krijgen in het onderwijs.

Mijn middelste zoon vindt het erg leuk op school (HAVO by the way). Met name het contact met zijn vrienden en met de docenten maakt dat hij elke dag met plezier naar school gaat, of hij doet net alsof ;) Helaas vallen de resultaten tegen en laat dat nu net datgene zijn wat van groot belang is om uiteindelijk in HAVO 5 te belanden. Alle hens aan dek dus. De hulptroepen zijn ingeschakeld: een orthopedagoog, de mentor, mijn man en ik en natuurlijk hijzelf.

Elke dag als hij thuiskomt doet hij keurig zijn huiswerk en meteen daarna.....GAMEN. Om moedeloos van te worden. En eerlijk is eerlijk, het is niet echt in balans, het huiswerk maken en het gamen.

Vorige week was voor mij de maat vol. Iedere volwassene om mijn zoon heen maakt zich zorgen over zijn resultaten en hij....ogenschijnlijk niet. Tijd voor een stevig gesprek. "...Stel als je de helft van je game-tijd zou besteden aan je huiswerk, dan zou de wereld er al een stuk beter voor je uit zien, of niet...?! En tot mijn grote verbazing beaamde hij dat. Ik voelde dat ik ruimte had om nog iets verder te gaan. "Als je nu in plaats van samen gaat gamen, samen huiswerk gaat maken?" 

.....

Het werd stil. Hij ging naar zijn kamer en daar hoorde ik dat hij verslag deed aan zijn vriend, van ons gesprek. Ik moet zeggen de imitatie van mij was niet treffend, maar de inhoud kwam overeen. Nog geen vijf minuten later kwamen zowel zoonlief als zijn vriend bij mij om te vragen of ze mochten leren in mijn kantoor. Een mooie ruimte zonder afleiding. "We leggen de mobieltjes weg. Echt waar." 

Ik besloot ze het voordeel van de twijfel te geven. Vol enthousiasme gingen ze met z'n tweetjes naar mijn kantoor. En daar kwamen de studieboeken tevoorschijn. Na een uur maakte ik me toch wel een soort van zorgen. Waar waren ze? Zaten ze nog steeds in mijn kantoor? Stiekem keek ik om het hoekje. Warempel, ze zaten nog steeds met de neus in de boeken. Een half uur later zaten ze er nog en weer een half uur later nog. Tweeëneenhalf uur later kwamen ze naar buiten. Rode wangen van de inspanning. En.... ze waren helemaal hyper. De adrenaline schoot alle kanten op. Daar kan echt geen game tegenop. 

"Dit was zo gaaf om te doen. We stelden elkaar vragen, hebben op het whiteboard dingen aan elkaar uitgelegd en ......ohhhh wat heb ik een honger. Wanneer gaan we eten?" Ik sloeg van verbazing steil achterover. Wie had ik hier voor me staan? "Nu wordt leren echt leuk!"

De volgende dag en de dag erna herhaalde zich hetzelfde ritueel. Zelfs de moeder van het vriendje belde me op om te vragen wat er aan de hand was. Hoe mooi is dat?

Ik houd ervan om te reflecteren, dus zo ook op dit voorval. Wat hier gebeurde was dat beide heren eigenaar zijn geworden van hun eigen leerproces. Ze zijn als het ware hun eigen leraar geworden. Door de lesstof en leerstof aan elkaar te onderwijzen, beklijft het geleerde beter en zullen ze de stof eigen maken. Een principe wat al in vele onderwijsboeken beschreven staat, maar oh zo veel leuker is als het spontaan op komt zetten.

Dus hoe kun je als ondernemende professional meer impact hebben? Door leerlingen meer met elkaar te laten samen werken, andere didaktische werkvomren te gebruiken, in te zetten op de 21st century skills. Meer luisteren en zelf minder praten. Dat is mijn advies.

En de cijfers? Upgrade is coming ;)

 

Laat een reactie achter.

Reacties zijn uitgezet.